  Schrijf je in op onze feed en blijf zo constant op de hoogte van alle nieuws, wanneer je maar wilt! |
||||
 |
|
24.11.09
Little Moon van Grant Lee Phillips
'Zesde soloplaat alweer van Grant Lee Phillips, die in de jaren negentig furore maakte met Grant Lee Buffalo. Little Moon is een opvallend lichtvoetige plaat die door de toonzetting soms aan Harvest Moon van Neil Young doet denken. Phillips beweegt zich losjes op het terrein rond country en folk en zijn donkerbruine stemgeluid vol zeggingskracht is nog steeds zijn grootste wapen. Persoonlijk vind ik Phillips in een zwartgallige bui indringender, maar Little Moon is absoluut vakwerk van deze onderschatte singer/songwriter. It Ain't The Same Old Cold War Harry, zo'n song kan alleen Phillips maken.' John Denekamp in Live XS |
||||
 |
||||
|
18.11.09
Customs speelt exclusieve Stubru sessie! Sinds eind oktober ligt 'Enter The Characters', het debuutalbum van CUSTOMS, in de winkel. Om dat te vieren gingen de jongens een exclusieve sessie spelen bij Stubru. Geniet mee van 'Justine', 'Shine On' en 'Where the Moon Spends His Days'! |
||||
|
||||
|
18.11.09
Stem 'Why Bother California' van Superlijm in de Afrekening! Stem 'Why Bother California' van Superlijm in de Afrekening! Klik hier om te stemmen! De bijbehorende videoclip (opgenomen op camping Dallas in Blankenberge!) kun je hier bekijken! |
||||
|
||||
|
22.10.09
Het MiM-parcours van Goddeau en Digg!
|
||||
|
||||
|
14.10.09
Tim Vanhamel zoekt een band!
|
||||
|
||||
|
14.10.09
Muziek die naar de keel grijpt: The XX!
Huiveringwekkend mooi. Dat is het gevoel dat onze redacteur Felix kreeg bij het self-titled debuutalbum van The XX. Waarom? |
||||
|
||||
|
09.10.09
Mauro Pawlowski over 'nieuwZwart' van Wim Vandekeybus
De voorstelling nieuwZwart speelt op donderdag 29.10 in het kader van Music in Mind. |
||||
|
||||
|
08.10.09
Kwadratuur over 'Devla' van Boban i Marko Markovic
Alleen wie de afgelopen jaren doof en/of blind geweest is, kan de alomtegenwoordige Balkanhype ontgaan zijn: Beirut, Shantel (Dour en Pukkelpop) en dj's als Gaetano Fabri en Merdan Taplak (zowat overal) zijn maar enkele voorbeelden van muzikanten die hun voordeel doen met zigeunermuziek. Daarnaast zijn er natuurlijk de artiesten die al langer meegaan. Een van die figuren is de Serviër Boban Markovic met zijn orkest dat naar beste Balkangewoonte aangevoerd wordt door koperblazers met in de speerpunt vader Boban en zoon Markovic op trompet. Kenmerkend voor de sound blijven de meerstemmige, golvende trompetlijnen die erg virtuoos uit de hoek kunnen komen: niet zozeer wat betreft hoogte of vingervlugheid, maar wel met een razendsnelle en accurate articulatie die vooral in 'Hopa Cupa' de verbeelding voorbij schiet. Op andere momenten zijn de stukken melodisch en catchy, maar ook dan denderen de nummers voort, onafhankelijk van het tempo waarop ze gespeeld worden. Ondanks de suggestieve titel 'Blown Away to Dancefloor Heaven' is het album geen rondje remixen of beatversies van Balkansongs geworden. Wel laat de plaat heel verschillende aspecten van de fanfarecultuur horen die meestal met hun eigen charme overeind blijven. 'Khelipe e Cheasa' is een poppy track met dance-achtige allures, maar de plaat bevat ook stompers als het razendsnelle 'Svi Za Gucu'. Uiteraard is er ook hoempa in alle soorten en maten en 'Kum Boemcina' kent de plaat zelfs een rasechte smartlap, inclusief inclusief strijkers. Zanger van dienst is hier de Balkanveteraan Ljubia Stojanovic, een van het handvol vocalisten dat op het album te horen is. Daarbij zitten ook een rappende Marko Markovic en de Bulgaarse Sofi Marinova. Door haar opvallend warme stem in meerdere lagen te stapelen en deze harmonieën in te bedden in de typisch schommelende groove, wordt 'Soske Sul na Avea' een heel rijk klinkende track, de meest exotische van de hele plaat. Qua arrangementen laat het album de klassieke, gelaagde Balkansound horen, maar op geregelde tijdstippen wordt de lat wat hoger gelegd. Door de instrumenten soms erg snel te laten wisselen, worden de arrangementen erg knap. In het trage deel van 'Maruska' is het dan weer de opvallende gelaagdheid die het stuk iets extra geeft, maar het hoogtepunt is 'Kel Borije Kel' waar de blazers inpikken, mekaar aanvullen en in elkaar schuiven als blokkendoos. Zo krijgt de muziek van de familie Markovic een artistieke lading die het loutere amusement ver overstijgt zonder de wortels van de Balkanfanfare te verwaarlozen. Minder geslaagd zijn de latin-allures van het kleffe 'Benim Gecem' en de te geproducete sound van de beats in 'Kazi Baba' waardoor de muziek vuur en energie mist. Het afsluitende 'Plovdivska Rachenitska' laat dan weer horen dat minder voor de hand liggende combinaties wel kunnen werken. Basgitaar, keyboards en de vertrouwde blazers zorgen voor een bizarre mengeling als was het nummer een remix. Door de hoekige ritmiek van de blazers blijft de poppy funk echter scherp en laten vader en zoon Markovic horen dat hun orkest nog steeds absolute wereldtop is in een genre waar het ondertussen aardig drummen is. Wie de cd als download koopt in plaats op het schijfje krijgt bij zijn aankoop drie tracks cadeau. (Koen Van Meel - Kwadratuur) |
||||
|
||||
|
30.09.09
Met Humo door Ambivalence Avenue
'Omdat op straffe platen geen houdbaarheidsdatum staat én omdat wij sowieso graag de capital sinner uithangen (traagheid is óók een hoofdzonde, remember?), willen we u bij dezen warm maken voor een cd die nét voor de zomer verschenen op het Warp-label. Labelnieuwkomer Bibio (echte naam: Stephen Wilkinson) kent zijn Warp-klassiekers. De gitaren op 'Ambivalence Avenue' klinken alsof ze zijn opgenomen op dezelfde vergeelde Tandy-cassetterecorder waarop Boards Of Canada 'Chromakey Dreamcoat' inspeelde - zie de titeltrack, 'Haikuesque (When She Laughs)' en 'Lover's Carving'. Elders gooit hij Aphex Twin en Prefuse 73 in de blender ('Sugarette' en 'S'Vive'). 'Fire Ant' is een heerlijke kipkap van soul, hiphop en gedempte stemmen en dus een moddervette knipoog naar 'Donuts' van J. Dilla. 'Jealous of Roses' klinkt als Shuggie Otis meets Gnarls Barkley, kapotte funk die toch ongemeen diep snijdt. Dat geldt ook voor de rest van 'Ambivalence Avenue': weemoedige fluisterfolk waarin echo's doorklinken van Nick Drake of, dichter bij dit tijdsgewricht, Grizzly Bear. Wij overleefden er niet alleen de zomermaanden mee, we zullen er tevens de herfst én de nakende winter mee trotseren. Afspraak in ons eindejaarslijstje. (kt - Humo) Bibio speelt samen met Seefeel, Red Snapper, Hudson Mohawke,Plaid en Gravenhurst (allen uit de Warp stal) op 30.10 op Music in Mind. |
||||
|
||||
|
22.09.09
The xx van The xx: een van de beste platen van het jaar?
‘Young UK band influenced by modern R&B lands on the scene with a terrific debut, filled with seductive songs’ (goed voor een 8.7 op Pitchfork) ‘Zoveel schoonheid, beheersing en focus: het klinkt allemaal nóg straffer als je weet dat de bandleden nauwelijks twintig zijn. The xx heeft een nagenoeg perfect debuut gemaakt.’ (Humo) 'Dé makers van het wonderlijke xx, een introvert indierockalbum dat bij de beste platen van het jaar hoort.' (De Standaard) De volledige reviews vindt u hier: Pitchfork en Humo. Studio Brussel en De Standaard strikten de jonge Britten voor een interview en het album in kwestie kunt u integraal beluisteren op de luisterpaal van 3voor12. |
||||
