  Schrijf je in op onze feed en blijf zo constant op de hoogte van alle nieuws, wanneer je maar wilt! |
||||
 |
|
04.02.10
Erika Van Tielen presenteert Humo's Rock Rally
Blackboard uit Kortrijk - luister hier All I Know uit Marke - luister hier We Seem To Have Misplaced Our Igloo uit Marke - luister hier Averageofficial uit Lichtervelde - luister hier Mrs. Goldfinger uit Gent - luister hier Zimmerman uit Gent - luister hier The Catatonics uit Ledeberg - luister hier The Mojo Filters uit Beerse - luister hier Evolve uit Malle - luister hier Leafpeople uit Kontich - luister hier |
||||
 |
||||
|
03.02.10
Everybody knows It's gonna happen, only not tonight...
Imagine the sound of cereal hit by milk in the morning, only heard if you listen closely. A sound that is comforting and addictive. This kind of innocent image from a daily routine fits the music of The Go Find. It’s never offensive. It’s warm and soothing, but intriguing enough to grab your attention. Its beauty lies in small things. 'Everybody Knows It’s Gonna Happen, Only Not Tonight' is a celebration of sincere love. A record full of youthful innocence where the only care in your life is whether or not to give that first kiss now or later. Unfortunately the growing pains, doubts and eventual escape are inevitable. When growing up things get complicated, so no wonder it feels good to look back in nostalgia to those carefree days of youth. Dieter Sermeus’ third record under his Go Find moniker is a more up-tempo album on which the band continues to refine and build upon their familiar sound: dreamy indie pop songs built around swirling synths, acoustic guitars and Dieter’s distinct voice. We hear a band of friends, a band of speechless understanding. Musically the band pays tribute to some of their obvious and not so obvious influences. It’s no surprise that they used to listen to Pavement in the 90ies (‘Cherrie Pie’!), but an ode to the smooth and sophisticated sound of Roxy Music (‘Heart Of Gold’) is a refreshing new turn. The album was recorded over a period of six months in Brussels and Antwerp, each song built on a base of acoustic guitars and drums. The production is loaded with warm and melodic instrumentation, which provides the perfect background for the lyrics. Also notable are the backing vocals of Mintzkov’s Lies Lorquet (‘Just A Common Love’) and a duet with new talent Karo (‘100%’). 'Everybody Knows It’s Gonna Happen, Only Not Tonight' will leave you with a warm and fuzzy feeling, making you want to go back to those first days of falling in love. Op 19 februari speelt The Go Find samen met de Portables en Tape Tum bij Cactus! |
||||
|
||||
|
02.02.10
The Album Leaf houdt van The Go Find!
De Amerikaanse indiewebsite Stereogum was de eerste om 'It's Automatic', de nieuwe single, van lof te betuigen. Radio 1 en Studio Brussel noteren de single met stip in hun hotlist. Het worden spannende tijden voor Dieter Sermeus en de zijnen nu hun derde album eindelijk voor de grote internationale doorbraak lijkt te zorgen. Op 19 februari komt The Go Find eerst nog bij Cactus langs, samen met de Portables en Tape Tum. (Cutting Edge) |
||||
|
||||
|
02.02.10
Isbells schittert op Tien Jaar Duyster
'De ontwakende maandagbluessfeer van het programma werd nogal riskant overgeheveld naar een voortjakkerende uitgaanszaterdag, maar toch leek de klok binnen vastgeroest op zondagavond tien uur. Wat een verademing bleek het om op te gaan in de wereld van Isbells (****), waar de Leuvenaar Gaetan Vandewoude weifelend tegenwicht zocht voor de ratrace die zich buiten onder de volle maan voortzette. Compensatie vond je in een wondermooi 'Reunite', dat tijdens de bisronde hernomen werd, of in het met mandoline hertimmerde 'Without A Doubt', waarin je het Italiaanse accent van Kapiteit Corelli zo hoorde doorschemeren. Zelfs een premature nieuwe song ('Letting Go' heette die, vermoeden we) kon de competitie aanknopen met het magnifieke debuut. Zonder overdrijven: een vijfde ster ligt binnen handbereik als de groep achter Vandewoude erin zou slagen om de laatste schoonheidsfoutjes uit te vlakken. De wereldnummers zijn er al. We wachten met spanning de zomerfestivals af.' (De Morgen) Ook Goddeau, online muziekmagazine, was één en al oor: 'Duyster is een begrip geworden, een adjectief, een genrehokje zelfs. Gaetan Vandewoude dacht misschien expliciet aan het programma wanneer hij zijn groep Soon voor bekeken hield en in een afgelegen Limburgs dorp zijn nieuwe groep Isbells oprichtte. Vandewoude was, na het relatief onbekende Brown Bird, om zes uur ’s avonds - ontiegelijk vroeg voor een Duyster-avond - de echte opener van het minifestival. Bescheiden, ingetogen en neigend naar perfectie reproduceerden de vier muzikanten gezeten op een rij hun debuutplaat. 'I can’t change the world with melodies / But I’ll try', klonk het oprecht in 'Without A Doubt' en meteen deden ze het toch een beetje. De subtiele instrumentatie op mandoline, vibrafoon, twee akoestische gitaren en de zachte harmonieën van Naïma Joris zorgen op het podium voor extra kippenvel. Buiten een licht versnelde versie van eerste single 'As Long As It Takes' was er geen verlangen naar grootse veranderingen ten opzichte van het studiowerk. Geen arrogante frontmanpraat ook, de muziek sprak voor zich. En ja, Isbells heeft veel weg van Bon Iver (de beginakkoorden van 'Without A Doubt' hinten weinig subtiel naar diens 'Flume') en Vandewoude heeft ongetwijfeld veel naar Neil Young ('Dreamer', 'Time’s Ticking') geluisterd, maar zoveel ontluisterende schoonheid krijgt een Belgische groep slechts eens in het decennium gebakken.' (Goddeau) Wij zijn alvast in blijde verwachting want op 28 februari speelt Isbells samen met het Amerikaanse Le Loup bij Cactus! (foto: Julie Haelemeersch - AB Huisfotograaf) |
||||
|
||||
|
01.02.10
den Admiraal komt!
Tussen plaat nummer 3 en de nieuwe nummer 4 ging Tom Van Laere op zoek naar zijn allereerste geluid. Diepe bronnen en kleine cafés brachten zijn oorspronkelijke goesting terug. Een gevoel dat hij samen met producer Jo Francken wist te vatten op ‘The Honey & The Knife’: een nieuwe collectie prachtsongs die net als pakweg ‘Rags ’n Run’, ‘Get Out Of Town’ en ‘Oh Darkness’ nu al de tijdloosheid ingeprezen wordt. Bruine muziek die stijlvol flirt met Neil Young, Bob Dylan en Nick Cave en blijft verbazen met bevlogen gitaarwerk, van heerlijk overstuurd tot prachtig ingetogen. Live ontpopt de zilveren man van Humo’s Rock Rally zich naar verluidt nog steeds tot een imposant, charismatisch en stampvoetend podiumbeest. We want the admiral for president! |
||||
|
||||
|
20.01.10
Vijf sterren voor Richard Hawley!
Cd van de week: Richard Hawley - 'Truelove's Gutter' (*****) 'Richard Hawley lijkt iemand uit een andere tijd. Een crooner die schaamteloos de kaart van de romantiek trekt, zijn stemmige songs somber inkleurt met strijkers, piano en een spaarzaam aangeslagen gitaar, en zingt met een weemoed die herinnert aan het beste van Frank Sinatra, Roy Orbison en Scott Walker. Niettemin staat Hawley stevig in het heden. En met 'Truelove's Gutter' heeft de tweeënveertigjarige Brit een bloedmooi, authentiek meesterwerk gemaakt. In een vorig leven was Hawley sessiegitarist bij Pulp en maakte hij deel uit van Longpigs, een inmiddels lang vergeten Britpopgroepje dat er nooit in slaagde uit de schaduw van Blur of Oasis te treden, en het bijgevolg gauw weer voor bekeken hield. Nadien begon hij aan een solocarrière die inmiddels zes cd's voortbracht, en sinds de zanger in eigen land is doorgebroken met het nog steeds warm aanbevolen 'Coles Corner', begint Hawley ook buiten zijn thuisland meer weerklank te vinden. 'Truelove's Gutter' - net als de titels van zijn vorige cd's een verwijzing naar een plek in zijn thuishaven Sheffield - is opnieuw een huiveringwekkend mooie plaat, vol verstilde songs waarin zijn warme baritonstem onveranderlijk op het voorplan staat. De voortschrijdende opener 'As The Dawn Breaks', maar ook de zwarte hoes waarin Truelove's Gutter verpakt zit, geeft aan dat het om zijn donkerste, meest in zichzelf gekeerde cd tot nu toe gaat. De songs - mijmeringen over (bijna) overwonnen verslavingen, verloren liefdes en nieuwe vrienden - dringen zich niet op, maar vragen in alle discretie je aandacht. Ze fluisteren eerder dan ze roepen en nemen rustig de tijd om hun punt te maken. 'Don't You Cry' en 'Remorse Code' flirten zelfs met de tienminutengrens, maar duren toch geen seconde te lang. 'Soldier On' - nog zo'n song waarvan je nekhaar overeind komt te staan - barst halverwege open met breed uitwaaiende gitaren. Maar zelfs dan verliest Hawley de melodie niet uit het oog, blijft het laatste akkoord nazinderen zoals de alcohol in een glas vodka dat je in een slok achterover hebt geslagen. Ook 'Open Up Your Door' begint zachtjes en allenig, tot een groots orkest de emoties benadrukt zoals dat in de cruciale scene van een film ook vaak gebeurt. Nog een 'krop in de keel'-moment: 'For Your Lover Give Some Time', een verstild verhaal waarin Hawley zich voorneemt om de drank en de sigaretten te laten voor wat ze zijn, in de hoop daarmee zijn geliefde terug te winnen. Op de achtergrond hoor je een treurende cello, zucht een orgeltje en kijkt een viool de andere kant op. Dit wordt geen happy end. Richard Hawley heeft met Truelove's Gutter de cd van zijn leven gemaakt. Maar dat zeiden we vier jaar geleden van Coles Corner ook, dus wie weet staat hier over twee jaar een recensie over zijn zevende cd waarin u verneemt dat de zes vorige platen slechts om te lachen waren. Tot het zover is: leg vanavond Truelove's Gutter op, leun achterover, giet jezelf iets sterks in. En bezwijk.' Bart Steenhaut, De Morgen - 28/09/2009 |
||||
|
||||
|
14.01.10
Cactusfestival beste klein Europees festival!
Woensdagavond werd tijdens Eurosonic in Groningen, Europa’s belangrijkste showcasefestival, de uiteindelijke laureaat bekendgemaakt: Cactusfestival mag zich een jaar lang ‘beste klein festival van Europa’ noemen! In andere categorieën krijgen we het aangename gezelschap van o.a. het Poolse Heineken Open’er Festival (beste ‘major’ festival), Dour Festival (beste ‘medium’ festival) en Rock Werchter (beste line up en ‘artists favourite’ festival). Andere genomineerden waren o.a. Glastonbury Festival (uk), Pinkpop (nl), Pukkelpop (b), Roskilde (dk) en Sziget (h). Deze nominatie sterkt ons in onze overtuiging om op hetzelfde kleine pad verder te wandelen onder het motto ‘small can be beautiful’. Meteen willen we iedereen uitnodigen op de ondertussen 29e editie van het Cactusfestival , die plaatsvindt op 9, 10 en 11 juli 2010 in het Minnewaterpark te Brugge. Deze award werd uitgereikt door de organisatie Virtual Festivals Europe in samenwerking met Eurosonic /Noorderslag en Yourope, The European Festival Association. Meer info op Virtual Festivals en Cactusfestival. |
||||
|
||||
|
13.01.10
De vijf van Maria Timm
Canned Heat – On the Road Again (1968) 'Best driving song ever. It could continue for hours and I would not get tired listening.' James Brown – I Don’t Mind (1961) 'My favourite song at the moment. I hear it over and over again. The mood and the choir is absolutely amazing and James Brown is singing and shouting out emotions that will hit you right in your core.' Nina Simone – Funkier Than A Mosquito’s Tweeter (1971) 'Nina Simone is one of my all time favourites. She blows me away. There is no one like her and this song is just about one of the coolest I have heard from her. The Groove is awesome and the lyrics are wonderfully sarcastic.' The Beach Boys – Here She Comes (1972) 'I am not really into The Beach Boys and this song also stands out compared to their more famous ones. Here they have grown long hair and beard – even some balls. I think that suits them well. I love this song for it´s cool temp changes and even cooler bass lines.' Dr. John – Gris Gris Gumbo Ya Ya (1968) 'The sound, the mood, the choir = chills down my spine. This is from one of my all time favourite records and has been by my side for many years – I don’t think I will ever grow tired of it :-)' (www.clubcircuit.nl) |
||||
|
||||
|
01.12.09
Cactusfestival genomineerd voor de eerste European Festival Awards!!
Cactusfestival is genomineerd voor de eerste European Festival Awards in de categorie 'beste klein festival'! Er zijn nog 3 andere categorieën (beste 'major – medium – new' festival). Iedereen kan zijn stem uitbrengen (klik hier) en maakt zo meteen kans op het winnen van 2 VIP-tix voor ieder winnend festival. We zouden het appreciëren moesten jullie een steentje willen bij dragen tot het iets bekender maken van Cactusfestival in de grote festivalwereld door je stem erop uit te brengen. Ken je nog andere mensen in je adresboek die Cactusfestival wel weten te appreciëren? Wil hen dan ajb deze mail doorsturen. Stemmen kan tot uiterlijk 16 december. Merci en tot op de volgende editie (9-11/07/10)! |
||||
|
||||
|
27.11.09
INTERGALACTIC LOVERS vervangt THE CURVY CUTIES FANCLUB De zanger is zijn stem kwijt en heeft een spraak verbod van de dokter gekregen! |
||||
